آيه بعد ترسيم گوياترى از حالت جبن و ترس اين گروه است مىگويد : « آنها به قدرى وحشت زده شده‌اند كه بعد از پراكنده شدن احزاب و لشكريان دشمن تصور مىكنند هنوز آنها نرفته‌اند » ! ( * ( يَحْسَبُونَ الأَحْزابَ لَمْ يَذْهَبُوا ) * ) . كابوس وحشتناكى بر فكر آنها سايه افكنده ، گويى سربازان كفر مرتبا از مقابل چشمانشان رژه مىروند ، شمشيرها را برهنه كرده و نيزه‌ها را به آنها حواله مىكنند ! اين جنگاوران ترسو ، اين منافقان بزدل از سايه خود نيز وحشت دارند ، هر صداى اسبى بشنوند ، هر نعره شترى به گوششان رسد ، از ترس به خود مىپيچند به گمان اينكه لشكريان احزاب برگشته‌اند ! . سپس اضافه مىكند : « اگر بار ديگر احزاب برگردند آنها دوست مىدارند سر به بيابان بگذارند و در ميان اعراب باديه نشين پراكنده و پنهان شوند » ( * ( وَإِنْ يَأْتِ الأَحْزابُ يَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُمْ بادُونَ فِي الأَعْرابِ ) * ) . آرى بروند و در آنجا بمانند « و مرتبا از اخبار شما جويا باشند » ( * ( يَسْئَلُونَ عَنْ أَنْبائِكُمْ ) * ) . لحظه به لحظه از هر مسافرى جوياى آخرين خبر شوند ، مبادا احزاب به منطقه آنها نزديك شده باشند ، و سايه آنها به ديوار خانه آنها بيفتد ! و اين منت را بر سر شما بگذارند كه همواره جوياى حال و وضع شما بوديم ! و در آخرين جمله مىافزايد : « به فرض كه آنها فرار هم نمىكردند و در ميان شما بودند جز به مقدار كم نمىجنگيدند » ( * ( وَلَوْ كانُوا فِيكُمْ ما قاتَلُوا إِلَّا قَلِيلًا ) * ) . نه از رفتن آنها نگران باشيد ، نه از وجودشان خوشحال ، كه افرادى